บันไดเสียงเมเจอร์ – ไมเนอร์ (Major – Minor Scales)

บันไดเสียง หมายถึงชุดของระดับเสียงดนตรีที่มีการนำมาจัดเรียงลำดับขั้นไว้อย่างเป็นระเบียบในระยะขั้นคู่ 8 (octave) การนำระดับเสียงดนตรีมาจัดเรียงลำดับขั้นมีหลายรูปแบบ แตกต่างกันไปตามภูมิภาค ตามเชื้อชาติ ทำให้เกิดบันไดเสียงขึ้นหลายชนิด
บันไดเสียงที่ถูกนำมาใช้มากที่สุดคือบันเสียงชนิดเมเจอร์และไมเนอร์ บันไดเสียงอีกหลายชนิดก็ถูกนำมาใช้เหมือนกัน รวมทั้งโมด (Modes)และบันไดเสียงดนตรีแจ๊ส (Jazz Scales)

ตัวโน้ต นำมาเรียงลำดับขั้นตามตัวอักษรในระยะขั้นคู่ 8 โดยไม่ซ้ำตัวอักษร(ขั้นที่ 1และ 8 โน้ตชื่อเดียวกัน แต่คนละระดับเสียง)และไม่ข้ามขั้น การจัดเรียงลำดับเสียงมีทั้งระยะเต็มขั้น(Whole Step) ห่างกัน 1 เสียง และระยะครึ่งขั้น (Half Step) ห่างกันครึ่งเสียง ระยะระหว่างโน้ตขั้นที่ 1-2, 2-3, 4-5, 5-6 และ 6-7 ห่างกัน 1 เสียงเต็ม
ระยะระหว่างโน้ตขั้นที่ 3-4 และ 7-8 ห่างกัน 1/2 เสียง
โครงสร้างของเสียงในบันไดเสียงเมเจอร์ขาขึ้นกับขาลงเหมือนกัน
โน้ตขั้นที่ 1 ของบันไดเสียงเมเจอร์จะเริ่มต้นด้วยโน้ตเสียงใดก็ได้จากเสียงที่จัดเรียงแบบโครมาติกทั้งขาขึ้นและขาลง ต่อจากนั้นจะต้องทำตามกฎคือ โน้ตตัวต่อ ๆ ไปต้องไม่ซ้ำชื่อตัวอักษร และต้องไม่ข้ามขั้น
การจัดเรียงเสียงแบบโครมาติกขาขึ้น ระยะระหว่างตัวโน้ตทั้ง 13 ขั้น ห่างครึ่งเสียงเท่ากันตลอด การจัดเรียงเสียงแบบโครมาติกขาลง ระยะระหว่างตัวโน้ตทั้ง 13 ขั้น ห่างครึ่งเสียงเท่ากันตลอด

บันไดเสียงเนเจอรัลไมเนอร์ ประกอบขึ้นด้วยโน้ตดนตรี 8 ตัวโน้ต นำมาเรียงลำดับขั้นตามตัวอักษรในระยะขั้นคู่ 8 มีระยะห่าง 1 เสียงเต็ม และระยะห่าง 1/2 เสียง ตามโครงสร้างดังนี้
ระยะห่างระหว่างโน้ตขั้นที่ 1-2, 3-4, 4-5, 6-7, และ 7-8 ห่างกัน 1 เสียงเต็ม
ระยะห่างระหว่างโน้ตขั้นที่ 2-3 และ 5-6 ห่างกัน 1/2 เสียง บันไดเสียงเนเจอรัลไมเนอร์ ทั้งขาขึ้นและขาลงมีโครงสร้างเหมือนกัน กฎการนำเสียงดนตรีมาจัดเรียงตามโครงสร้างมี 2 ประการเหมือนบันไดเสียงเมเจอร์ คือ ห้ามซ้ำเสียง และห้ามข้ามขั้น